POLA SERRA DE URBASA

4 a 8 decembro 2021

“Entre borrascas”. Así teriamos que chamar a esta actividade dado que apesares de todas as ameazas dos medios de comunicación puidemos, no medio da neve iso si, disfrutar dunhas paisaxes marabillosas. Así pois, entre unha borrasca e outra, non tivemos moitas dificultades en percorrer os faiais cubertos de neve que ofrecían un  aspecto espectacular.

 

Pódese dicir que o noventa por cento do que tiñamos preparado levámolo a cabo sen moitas dificultades meteorolóxicas.

 

 A situación do albergue, moi pretiño do centro histórico de Estella-Lizarra, facilitounos o poder pasear polas súas rúas tras as actividades.

Rematamos así as saídas longas deste 2021 e vos deixamos AQUÍ  unha lembranza en imaxes.

CONCENTRACIÓN EÓLICOS ASÍ NON EN SAN ANTONIÑO

No dia Internacional dás Montañas 11/12/2021 está previsto facer no monte Paraguda (610 m.), parroquia de Peitieiros, concello de Gondomar, un paseo-concentración.

O motivo é visualizar a problemática dos eólicos, en concreto no cordal Paraguda, Monte Aloia, onde clubs e afeccionados á montaña manifestemos o rexeitamento a este parque de 8 aereoxeradores máis subestación e torre de control.

Este día haberá distintos puntos nas montañas de Galicia onde se farán estas concentracións nos lugares afectados por esta invasión eólica.

A iniciativa parte de “Eólicos así Non” onde está integrada a Plataforma pola defensa do Galiñeiro á cal pertencemos xunto con outros 44 colectivos.

Punto de encontro: Alto de San Antoniño, carretera de Gondomar a Tui, na pista que sae a esquerda en dirección ao monte Aloia.

Hora de saída: 12:00 h

Percorrido: pista forestal fácil. Circular. Aproximadamente 6 km.

Duración: 1h 30 a 2h , en función dá climatoloxía .

Tempo de chegada en coche: Vigo-Gondomar-San Antoniño: 35 minutos, 32 km.

ANIMÁDEVOS A PARTICIPAR

 PATEANDO CON DISCAMINO

 

O pasado domingo día 28 levamos unha boa «paliza» pateando cos amigos de DISCAMINO. Poidemos «disfrutar» dun terreo máis chan que na anterior ocasión e con tal motivo nos levaron coa lingua de fora casi os 21 km do percorrido.

O certo é que o pasamos todos moi ben e as case dúas horas de adianto no remate da marcha compensou con librarnos da choiva que viu despois.

Xa no ano 2022, posiblemente na primavera, volveremos a vernos nunha nova camiñada. Ata entón podemos ollar as fotos AQUÍ.

Serra de Urbasa – Navarra

Lembramos indicacións para a actividade en Navarra:

Saída o sábado 4 ás 7:00 h Praza de España.

– Non necesitamos levar saco de durmir.

É OBRIGATORIO LEVAR PASAPORTE COVID OU PCR 24-48 h. 

– Non faremos actividade durante a viaxe de ida. Únicamente se fará unha parada longa á hora de comer. Por comodidade podedes levar o bocadillo, ou o que precisedes para a comida, arriba no bus para non ter que abrir o maleteiro.

SENDEIROS, MINAS, COVAS , ESPÉLEO EN MONDOÑEDO

 

Outra fin de semana completísima, desta volta en Mondoñedo,   Celebrando a  IV SEMANA DA ESPELEOLOXÍA.

Apoiados para elo polo Club Cetra, realizamos o sábado unha actividade que nos levou a visitar a Mina Consuelo, en Vegadeo, cun interesante percorrido posterior polo antigo trazado do ferrocarril. Mentres a sección de espéleo  desprazouse á Cova do Rei Cintolo con Suso, Alfredo  e Marcos Vaqueiro co seu equipo para percorrela en boa parte tras cinco horas alí metidos.

Tras pasar polo seminario, onde fixemos pernocta, nos desprazamos ata o auditorio municipal para disfrutar dunha interesantísima proxección sobre as covas e ríos subterráneos do Espeleoparque da Mariña.

Para o domingo quedou un novo percorrido sendeirista pola Ruta da Auga e a visita máis curta e doada  á Cova do Rei Cintolo,  en dous grupos de dez persoas, mentres os demais seguían camiñando.

Grazas a club CETRA e a Suso Expósito,  unha vez máis, e a todos vos con que disfrutamos unha boa fin de semana que, grazas aos que nos enviástedes fotos, podemos lembrar AQUI.

Gañadores III concurso de fotografía dixital -O COUREL-

Bastón dun montañeiro que sinala cara os confines das fronteiras galegas. Foto tomada ao baixar do cumio Formigueiros.

Quero agradecer aos nove participantes do concurso de fotografía dixital que se celebrou na ponte de tódolos santos no Courel!

Pasamos unhas xornadas marabillosas desfrutando do entorno, aínda con tempo chuvioso, e é xenial que ademáis de camiñar vos animárades a facer fotos. E mellor aínda, vos animárades a escribir un pequeno texto describindo o que se amosaba nas vosas fotografías, nalgunhas ocasións eso marcou un desempate!

Foron nove os participantes que acadaron a enviar as fotos a tempo e catro membros do xurado que fixeron o fallo. A decisión non foi nada doada, primeiro se descartaron algunhas fotos que non acadaban a resolución suficiente e despois se acadou a valorar as fotografías seguindo a esta rúbrica.

Así que sen máis dilación vos paso a presentar o primeiro e segundo premio de cada categoría, debaixo vos amoso o título e as descricións de cada obra no caso de telas.

CATEGORÍA PAISAXE

1º Posto para Cristina Nogueira, cunha fermosa foto dun recunchiño do Courel.

«Paisaxe de cotas altas da Devesa da Rogueira. No primeiro plano unha faia ferida co tronco recuberto por líquenes. Ó fondo pinos silvestres e carballos.»

2º Posto para Raimundo Alonso, que ademais de compartir a súa sabedoría con nós durante a viaxe, nos deixa esta fermosa lembranza da paisaxe.

«Devesa da Rogueira»

E máis de preto nos imos coa CATEGORÍA MACRO

1º Posto para Martina de la Cruz pola súa fermosa foto dunha especie que só habita en chans básicos polo que se pode observar no Courel pero moi dificilmente no resto de Galiza.

«Una niña de 10 años tomó una cámara entre sus manos, cual piedra, y capturó el tiempo en un instante. Cuando esa niña, en su edad madura, cobre conciencia del acto intuitivo, como lo consideraría Descartes como una verdad pura, inteligible y sensible, cual alegoría de esta Erinus alpinus a la que se conoce como Siempreniña. Si pudiese mostraros la metafotografía, la imagen que nos habla de la imagen; una niña al borde del camino, frente a un muro verde lleno de musgo, en la línea imaginaria que separa la umbría de la solana; se había rezagado del grupo, para en su soledad y silencio e ensimismamiento contemplativo buscar su fotografía, aquella que había estado buscando durante el camino, y allí estaba su oveja. Aceptó un consejo e hizo su toma, la que decidió hacer, a su manera, la correcta. Una Siempreniña.»

2º Posto para Raimundo Alonso, de novo, onde aquí nos asombrou con este fermoso líquen dos renos e a súa descritiva. Sen dúbida unha foto moi apropiada para a vindeira época navideña!

«Cladonia rangiferina, también denominado liquen de los renos, es un liquen fruticoso de color claro que pertenece a la familia Cladoniaceae. Crece tanto en climas cálidos como fríos en medios ambientes abiertos con buen drenaje. Se lo encuentra principalmente en zonas de pradera alpina y tundra, es extremadamente resistente al clima frío. Otros nombres comunes son musgo de los renos y musgo del caribú (aunque no es un musgo). Tal como indica el nombre, el liquen de los renos es un alimento importante del reno (caribú), y por lo tanto posee importancia económica. El liquen de los renos, al igual que muchas especies de líquenes, es de crecimiento lento (3–5 mm por año) y le puede requerir años recuperarse en zonas sobre pastoreadas, quemadas, o que hayan sido molestadas. Los talos son fructosos y sumamente ramificados, cada rama por lo general se subdivide en tres o cuatro (a veces dos); las ramas más gruesas miden por lo general 1–1.5 mm de diámetro. El color es grisáceo, blanquecino o gris amarronado.  C. rangiferina forma extensas alfombras de hasta 10 cm de espesor. Carece de una corteza bien definida (una capa protectora que recubra al talo, análoga a la epidermis de las plantas), en cambio posee una capa suelta de hifas que cubre los fotobiontes. El fotobionte relacionado con el liquen del reno es Trebouxia irregularis. Crece sobre humus, o en suelo sobre rocas

Moitísimos parabéns os gañadores! Non vos esquezades de pasar a recoller o voso premio no acto social de entrega de trofeos anual que se celebrará no auditorio dos PP. Capuchinos o día 17 de decembro ás 20:30h.

Os membros do xurado foron Julio Eiroa, Carlos González, Carlos Garrido e Cristina Fernández, aos que se lles agradece moito a súa colaboración durante a impresión, selección e exposición das fotografías.

VOS ANIMO A PASAR POLO CLUB PRA VELAS 6 FINALISTAS DE CADA CATEGORÍA, ESTÁN IMPRESAS EN GRANDE E VALE A PENA OBSERVALAS!

Unha aperta e vémonos nos montes e nos mares,

Cristina Fernández González, Vogal de Medioambiente

Enlaces relacionados

Podedes ler a entrada anterior sobre o Courel aquí!

DE TODO NO COUREL

Pensamos que é un bo título para resumir o vivido a pasada finde no Courel.

Actividade a que acudimos coa S. Infantil-Xuvenil  e na cal coincidiron, anecdocticamente,  dous socios recen chegados ( catro días como tal uns) con outros dous que xa levan 60 anos…e seguen. Grande o noso Club.

Bo tempo para camiñar o sábado e tremenda noite de choiva xa pola noite e na mañá do domingo. Circunstancia esta que nos levou a pospoñer a visita a Rogueira e baixar  a Quiroga para visitar dous museos, xeolóxico e etnográfico.  Sabia decisión pois pagou moito a pena e animamos a que non os coñeza  a que os visite en canto poida.

Antes da cea tivemos unha animada “previa” cunha actuación inesperada de Santi Veloso  e Enrique Toba e as súa guitarras, EXTRAORDINARIO.

Logo xa na noite, e tras cear….MAGOSTO A TOPE:  Música tradicional con tres gaiteiros, Anselmo, Toba e Isma, tamboril e varias pandereteiras que, xunto cas animadas voces, fixéronnos pasar unha boa troula a pesares de que a choiva continuaba os poucos. MOITAS GRAZAS A TODOS. Ah…tamén xantamos castañas asadas, claro, con algún “acompañamento” da terra.

 

Xa o luns visitamos a Devesa da Rogueira en tres grupos. Antes de comezar puidemos disfrutar  das explicacións sobre botánica e as características naturais  especiais que agocha esta devesa a través das explicacións que nos deu  o socio Raimundo Alonso. Moitas grazas tamén pois complementou  perfectamente a iniciativa da Vogalía de Medioambiente que promoveu esta actividade da man  da vogal Cristina Fernández.

E, por si era pouco, mais de dez socios/as participaron no CONCURSO FOTOGRÁFICO  do cal  nestes momentos podemos dicir que xa doce fotografías  (6+6  de cada temática)  pasaron a primeira criba antes de ser expostas no club e determinar as gañadoras, decisión que, tal como recollen as bases, o xurado emitirá o 19 de novembro.

Un grato recordo dos que participamos que podemos rememorar AQUÍ

SENDERISMO E COVAS EN MONDOÑEDO

Compre aclarar que, dentro da celebración da IV Semana da Espeleoloxía en Mondoñedo, tanto o sábado 13 como o domingo 14  de novembro tamén teremos actividade sendeirista como en calquera outra actividade do club.

Así, o sábado, dentro da ruta que faremos en A Pontenova, vistaremos de xeito gratuíto a  mina de Consuelo, dunhas dúas horas de duración, para a continuación continuar camiñando. Logo nos desprazaremos a Mondoñedo para participar, tras unha pequena visita turística, nun acto no auditorio municipal sobre covas e ríos subterráneos do Espeleoparque da Mariña.

Para o Domingo, de xeito voluntario e con prazas limitadas, poderemos visitar A Cova do Rei Cintolo e continuar cunha nova marcha sendeirista na zona.

Para a  actividade puramente de espéleo xa están cubertas as prazas e solicitado o permiso. Para os máis pequenos teremos unhas rutas doadas para eles, ademais da visita á mina que tamén poderán facer e disfrutar.

Estaremos aloxados no Seminario de Santa Catalina, excelente lugar en Mondoñedo que paga a pena coñecer.

A lista vai moi ben pero necesitamos comunicar canto antes a cifra de participantes. Si vos animades a acompañarnos, por favor, chamar canto antes para apuntarvos.

LEMBRANDO A ACTIVIDADE EN GREDOS

 

 

Acudíamos con algún “mosqueo” á Serra de Gredos pois nas anteriores visitas (5)  a climatoloxía sempre fora adversa. Desta volta fixemos pleno e gozamos de catro xornadas fantásticas de bo tempo e de actividades de sendeirismo e montaña con ascensións a La Mira (2343 m) case todos, e 18 que fixemos cume no Almanzor, de 2591 m o luns día 11, por destacar estas dúas.

Iniciamos esta actividade en Gredos subindo a pico Torozo (2022 m) dende o Puerto del Pico e nese mesmo punto, rematamos o día 12 unha marcha que comezara moi preto do pobo onde estivemos aloxados, El Arenal.

Podedes botar unha ollada, pulsando AQUÍ a algunhas imaxes que seleccionamos para vos.