Información Actividad Multiaventura en Alto Porma

Recordatorio para la salida de Multiaventura en Porma

Se saldrá el 24 de junio desde la plaza España a las 6:00 h

No saco de dormir

Para la actividad de rafting llevar dos pares de calzado (tenis) uno para la actividad y otro para cambiarse.

La ruta de la Forqueta es una actividad expuesta y selectiva, es obligatorio llevar casco.

 

Memoria actividade Día dos Océanos 2022

O domingo 12 de xuño pasamos unha xornada marabillosa. Pola mañá embarcámonos no Nautilus, buque da empresa Ocean Secrets. Fomos rumbo N cara ao faro de Conde Pego e no traxecto Ismael e Andrés déronnos unha explicación de por que a ría de Vigo ten tanta produtividade (xa vos dixen que isto merece un artigo enteiro que chegará nalgún momento 😊), e de como comeza a base da cadea trófica (botádelle un ollo a este artigo no que se fala do fitoplancto).

Foto 1. Imaxe do ROV que nos permite coñecer como son os fondos da ría de Vigo, propiedade de Ocean Secrets.

Trala explicación amosáronnos a tecnoloxía punta que levan a bordo. Cun ROV (vehículo de operación remota, polas súas siglas en inglés) e coa imaxe en pantalla, mergullámonos cunha draga que nos permitiu coller unha mostra do fondo mariño. Para a nosa sorpresa, non se trataba de area nin rocha, tratábase dun fondo de Maërl. Estes fondos están suxeitos a protección, son fondos formados por algas coralinas vermellas, semellan corais pero son algas! Coñecidos tamén por rodolitos porque se van movendo polo fondo, rodando coas correntes e o mar de fondo para captar a luz por todas as súas caras. Teñen un papel importante no control da acidificación das augas, xa que empregan carbonato cálcico no seu esqueleto, así e todo, o seu crecemento lento de apenas 1mm por ano fai que as perturbacións no ecosistema lles afecten moito.

Foto 2. Mostra de rodolitos ou Maërl (Todo foi devolto ao seu lugar de orixe).

Despois puxemos rumbo a unha batea, onde nos mergullamos de novo co ROV observando o cultivo de mexillóns ata o fondo. Rapidamente nos atopamos cunhas 5 nécoras nun espazo de 2m2 pero tamén chamaba a atención a cantidade de estrelas de mar e algún que outro ourizo que andaban aproveitando os restos de materia que caía dende o cultivo.

Foto 3. Cultivo de mexillóns en batea acompañados dunhas algas laminarias no fondo.

Xa cando pensabamos que remataba a nosa ledicia, aumentou. Cunha rede collemos unha mostra de auga nun bote, parecía que había moita sucidade pero non! Tratábase de plancto que puidemos observar ao microscopio. Foi incrible ver o plancto no seu conxunto e saber que sen eles non habería nada máis no mar. Dentro do fitoplancto observamos varias especies de dinoflaxelados como Noctiluca (ollo ao mar de ardora!) ademais dalgunha cadea de diatomeas, mentres que no grupo do zooplancto atopamos larvas nauplio, zoea (de crustáceos) e incluso de equinodermos, ademais dunha larva de peixe á que vimos como lle latía o corazón. Sen dúbida poder ollar todo isto, que a simple vista semella non existir, é un dos mellores agasallos!

Foto 4. Imaxe da mostra de plancto ollada nun microscopio con 40 aumentos.

Para finalizar a nosa completa inmersión, e grazas a unha sonda, atopamos un pecio! Un barco afundido hai moito tempo que serve hoxe en día de refuxio para moitas especies, incluído un congro que semellaba moi atento á nosa mirada.

Deixando o buque amarrado na illa de San Simón, fixemos un percorrido, da man dos guías de Alecrín, que nos amosaron toda a illa e a súa interesantísima historia, dende leprosería, onde non había lepra (un nome pouco representativo), ata o bosque de buxos máis antigo de Europa. Era e segue sendo unha das madeiras máis impermeables e prezadas para facer menaxe de cociña.

Foto 5. O bosque de buxos máis antigo de Europa, aproximadamente 300 anos.

Foto 6. Medio grupo de trevinqueiros no bosque de buxos.

E, xa de volta ao porto deportivo de Vigo, non queda máis que agradecer a Ocean Secrets, a Alecrín e a todos vós a participación neste fermoso Día Mundial dos Océanos!! Tedes algunhas fotos máis premendo AQUÍ.

Unha aperta azul.

Cristina Fernández González, Vogal de Medio Ambiente.

Durante a fin de semana do 16 e 17 de xullo  desenvolverase o curso de técnicas de motañismo estival que organiza a EGAM dirixido ao e as xoves dos club, os infantís.

 A  información detalla dos contidos e actividade que faran os rapaces e rapazas está na convocatoria do curso neste  arquivo pdf. 

Cremos que é unha moi boa maneira de iniciarse nas actividades de montaña, sempre coa supervisión dun técnico da FGM que formará a todos eles e elas.

 

Covas de Ceza e Cortiñas

18-19 de junio

 

Este fin de semana organizamos una salida de espéleo para aquellos que se quieran iniciar o probar este tipo de actividades. Serán dos cuevas muy sencillas que ya hemos visitado en varias ocasiones. Cortiñas  con cantidad de formaciones  y Ceza con un curso de agua y un espectacular lago final  lo que las hacen perfectas para iniciarse.

Dormiremos en el refugio de  A Seara,  de la FGM.

Debido a los permisos que hay que solicitar tenemos que anotarnos antes del jueves  día 9.

                

  Anímate a descubrir el mundo subterráneo

Día Mundial dos Océanos: O Océano no punto de mira

O noso planeta é O Planeta Azul. Eu pregúntome, como pode ser que con ese nome esteamos aínda a intentar xerar conciencia do importante que é manter os mares en bo estado de saúde. Será posible que, cubrindo o 70% do planeta, nós teñamos unha visión tan egocéntrica que nos impida pensar no mar cando éste nos sobrepasa da altura dos xeonllos?

Conservar e empregar sostiblemente os océanos, os mares e os recursos mariños para o seu desenvolvemento sostible é o título do obxectivo número 14, proposto pola ONU no marco de accións a levar a cabo antes de 2030. Claro que para iso, primeiro hai que coñecelo.

Neste artigo, a pesar de que algo xa se falou na edición do pasado ano, imos reivindicar a saúde dos nosos océanos prestando especial atención a súa base, aos organismos que dan vida ás nosas augas.

Por que o océano regula o clima?

Os océanos inflúen no clima almacenando calor en forma de irradiancia solar, distribuíndoa xunto coa humidade e dirixindo as correntes mariñas. Pero, ademais, actúan regulando a concentración de CO2 no planeta, un dos principais gases de efecto invernadoiro, como comentabamos nesta entrada.

As grandes masas de auga son bos almacéns de carbono, moito máis que a atmosfera, só que o CO2 lle leva un tempo chegar ata o fondo do océano onde se almacena por longos períodos de tempo. A viaxe comeza con diminutas algas…

Fitoplancto: O pulmón descoñecido

Preguntarédesvos como recolle carbono o océano, pois é grazas á fotosíntese. A fotosíntese é o conxunto de reaccións polas que certos organismos son capaces de transformar a enerxía do sol en materia orgánica absorbendo carbono. É unha maquinaria perfecta! Totalmente renovable e con refugallos nocivos cero.

Na terra coñecemos ben os organismos fotosintéticos, son as árbores e as plantas. Un bo exemplo atópase nas grandes selvas tropicais, coma a selva do Amazonas, renomeado coma o pulmón verde do planeta. Pero cabe mencionar que tamén temos un pulmón azul do que se fala moito menos e que se encarga de levar a cabo aproximadamente o 50% da captación de CO2 neste planeta, este é o fitoplancto.

O fitoplancto son organismos moi pequenos, hainos de apenas unha milésima parte de un milímetro de diámetro, pero son moi diversos e moi abundantes! Habitan toda masa de auga de todo o planeta (tamén en auga doce, non só salgada) e realizan a fotosíntese sempre e cando dispoñan de luz e algo de nutrintes.

Crean formas fermosas na superficie dos océanos, tanto que poden ser vistas dende o espazo con imaxes de satélite (Figura 1). Cun pouco de procesado, estas imaxes captan o seu contido de clorofila (principal pigmento da fotosíntese) e dannos unha estima de canto fitoplancto pode haber aí! Parecería un dato sen máis, pero isto é súper importante porque permítenos estimar canta biomasa existe na base da cadea trófica disposta a transferirse polos distintos compartimentos do ecosistema. Como na terra, a cadea está formada por produtores primarios, herbívoros e consumidores. No caso dos océanos os produtores son estas diminutas algas que serven de sustrato para organismos herbívoros que habitan con elas na columna de auga e que son inxeridos á súa vez por outros máis grandes (Figura 2). Así, a partires da biomasa de fitoplancto, podemos chegar a estimar a cota de xureis de cada tempada de pesca. Iso sí, non sen esforzo porque a investigación e os modelos ecolóxicos que existen tras isto son moi complexos e teñen en conta gran cantidade de variables…

Figura 1. Imaxe do Satélite MODIS Aqua cando pasaba polo Atlántico Norte o 23 de Xuño do 2007. Nos sombreados de cor verde amósanse altas concentracións de firoplancto.

Podemos dicir que realmente o fitoplancto sustenta as pesquerías de todas as especies comerciais que tan acostumados estamos a ver nos mercados. E normalmente, as zonas máis produtivas son as zonas costeiras, como a ría de Vigo! Que ademais ten algunha peculiaridade oceanográfica da que falaremos noutro momento. Non é casualidade que as rías galegas sexan famosas polo seu peixe…

Figura 2. Exemplo da cadea trófica, simple e corta que se dá nas rexións máis productivas do océano. As diatomeas son un grupo de fitoplancto moi amplo, de tamaños intermedios a grandes e sustentan o primeiro elo desta sinxela rede trófica. A figura está modificada de Chávez et al.1

E ademais da fotosíntese? Pois moito do fitoplancto que non é consumido nin desintegrado na columna de auga pasa a afundir cara ao fondo e vai formando parte do solo dos océanos. Unha vez chega aí é moi difícil que volva formar parte de procesos biolóxicos e permanece sepultado durante períodos de tempo moi longos actuando coma un almacén de carbono a escala de tempo xeolóxica.

Isto é unha das maiores vantaxas das que tomamos parte e, ata onde sabemos, as zonas costeiras máis productivas teñen un maior excedente de biomasa dispoñible para chegar ao fondo do mar e almacenarse (ademais de ter máis fitoplancto tamén son máis gordos e afunden antes!) polo que a ría de Vigo se leva outro punto neste contexto.

De feito, ao longo do tempo existiron e existen investigacións e experimentos que avogan por intentar concentrar gases de efecto invernadoiro en rochas e tiralos ao fondo do mar, sería acelerar o proceso natural para poder facer fronte ao aumento exponencial de gases na atmosfera (Figura 3). Estas actuacións parecen a priori unha solución porque as novas rochas son almacenadas en lugares xa moi afectados como antigos pozos de gas e petróleo, pero haberá que ver como responden a longo prazo e canto e como poden afectar aos determinados habitats e ecosistemas das zonas onde se somerxen. Sen contar que, quizáis, saia máis caro, literalmente, o remedio que a enfermidade.

Figura 3. Portada da BBC. Máis información nas referencias 2 e 3.

Que pasa nun contexto de quecemento global?

Pois moitas cousas porque o quecemento non vén só senón que vén da man doutro tipo de alteracións coma cambios na concentración de dióxido de carbono, da dispoñibilidade de nutrintes ou luz entre outros, e isto ten repercusións moi complexas para as que a investigación continúa a buscar respostas.

Se queredes saber un pouquiño máis do que lle pode acontecer ao fitoplancto cando a temperatura varía, ollade este artigo que escribín noutra ocasión. Aí vese que as interaccións entre diversos factores nun ecosistema sempre complican a interpretación de resultados aparentemente simples.

Datos que amosan a importancia do océano na nosa vida

Incluso se chega a dicir que somos accionistas da Terra apostando así porque debemos coidala, pero non nos confundamos. Nós non somos accionistas, o beneficio non é económico, é tan simple coma seguir habitando este planeta. Pero, por se alguén quere a puntualización económica, aquí vos deixo estos datos publicados pola ONU:

  1. O 90% do comercio mundial emprega o transporte marítimo.
  2. Máis do 30% da extracción dos combustibles fósiles que empregamos se realiza nos océanos.
  3. O turismo de sol e praia é o maior a nivel mundial representando o 5% do PIB mundial e entre 6-7% do emprego mundial.
  4. Os cables submarinos transportan o 95% das telecomunicacións mundiais (aínda non todo é satélite).

Ademais quero puntualizar que as mareas, as ondas, as correntes e a enerxía eólica son fontes de enerxía emerxentes con grandes posibilidades para obter enerxía con baixas emisións de carbono, pero debemos prestar especial atención a non permitir a creación de macroparques que estean a estragar “baixo terra” tanto esforzo científico.

Coidemos aos océanos para coidarnos a nós mesmos!

Non vos esquezades de que vémonos o domingo 12 ás 10:00h no Nadador, diante da estación marítima do Porto de Vigo, para saír de cruceiro ambiental no buque Nautilus, de Ocean Secrets.

Unha aperta

Cristina Fernández González, vogal de Medio Ambiente.

Referencias

1 Francisco P. Chavez, Monique Messié, and J. Timothy Pennington (2011) Marine Primary Production in Relation to Climate Variability and Change. Annual Review of Marine Science 3:1, 227-260

2 https://www.bbc.com/mundo/noticias-36499441

3 https://www.xataka.com/ecologia-y-naturaleza/como-convertir-el-dioxido-de-carbono-en-piedras-y-de-paso-frenar-el-calentamiento-climatico

Nuestro primer año sobre ruedas (BTT)

 

Mayo 2021-2022

 

Ya ha pasado un año desde que nuestra sección de BBT comenzó a rodar… Aún llevábamos mascarilla en la primera salida cuando recorrimos la Ruta Máxica de Oia.

Desde entonces, capitaneados por Tito y con la inestimable ayuda de Rafa, se han completado 11 salidas, recorriendo parajes y paisajes espectaculares… de Cangas a Donón, la senda del Auga en dos etapas, Allariz, el GR 53, los Muiños de Folón… y dos salidas conjuntas de fin de semana con los amigos de Montañeros Celtas… la primera nos llevó a Maus de Salas y la segunda, bajo un sol abrasador, a la sierra de la Culebra en Zamora.

 

Han sido kilómetros y kilómetros de pistas, senderos, con el mar o la montaña de paisaje… a través de bosques, prados, sierras, al lado del río o cruzando el río sobre puentes de todos los tipos y colores….  sufriendo a veces un poquito en las subidas y algunos, por qué no decirlo?… también en las bajadas. Y, rematando casi siempre en una buena comida.

 

Lo mejor, sin duda, el buen ambiente y el compañerismo, los veteranos y máquinas echando un cable a los novatos, siempre una mano para ayudar a reparar un pinchazo o una avería, una palabra de aliento y muchas risas y bromas.

 

Un año que ha dado para mucho y que esperamos que sea el primero de otros muchos de rodar por las montañas…

 

Os dejamos unas imágenes para el recuerdo si pincháis AQUÍ.

Os muiños de Catoira

O domingo 22 de Maio a sección infantil, fixo unha incursión por terras de Catoira. Nesta ocasión fumos en Tren a pesares de que o ADIF non nos puso as cousas fáciles. Os rapaces estaban entusiasmados coa idea, ademas moitos deles facian moito tempo que non utilizaban este bon servicio.
Como vendes nas fotos o dia levantouse gris e así continuo toda a xornada o que restou espectacularidade a ruta… De todas formas so nos choveu un pouco a hora de xantar nos muiños de vento. Nada que ver coa tormenta e a saraiba que descargou en vigo a noite anterior.
A senda natural do Rio San Cibrán foi o comenzo da ruta ata a ermida do mesmo nome, sita nunha bonita carballeira. De ali baixamos por pista ata atopar os muiños de vento, unha rareza, pois case non quedan xa. Dende ali unhas espectaculares vistas dominan toda a contorna.
Por último visitamos o Muiño de Mareas, moi desfeito… unha mágoa. E para rematar fumos coñecer as torres de defensa e as replicas dos temibles barcos vikingos; Os Drakar
Máis fotos aquí

No corazón de Picos de Europa

 

 

 

E con Picos de Europa no corazón chegamos a Vigo tras pasar catro días fantásticos con base en Posada de Valdeón, no macizo Central, e rodeados de cumes abruptas e impresionantes.

 

Coa meteoroloxía a favor,  agás o primeiro día no último instante para acadar o cume do Pico Gabancea  por mor dunha tormenta situada enriba nosa. O que nos obrigou a descender axiña, no medio dun forte ventisqueiro, cando so apenas uns poucos lograran chegar a cima. Desta volta non se cumpriu o dito de que “o que mal empeza mal acaba”, se non mais ben todo o contrario.

No medio dunha paisaxe primaveral  chea de luz nos os faiais e rodeados de diferentes tonalidades verdes nos vales, puidemos desenrolar as actividades previstas se ben algunha cume foi restrinxida  pola gran cantidade de neve que coroaba os cumes.

 

 

Los Moledizos  (2297 m) dende Panderruedas pola Canal del Perro, e La Torre del Hoyo Oscuro (2417 m) dende o Puerto de Pandetrave con pernocta no refuxio de Collado Jermoso, foron as actividades máis fortes dos catro días.

Tardaremos en esquecer a travesía dende Pandetrave  pola marabillosa Vega de Liordes, con descenso a  Cordiñanes  pola Canal de Asotín,  para chegar de novo a Posada de Valdeón. Fantástica volta.!!!

E tamén tardaremos en esquecer os vinte un  quilómetros de  postre final entre Posada e Pocebos, pola inigualable Garganta del Cares, obra extraordinaria da Natureza e mais do home que sempre nos deixa abraiados pola súa espectacularidade.

 

 

Tivemos de anfitrión ao noso amigo Miguel, da “Depor de Torrelavega”. El, e a súa cámara inseparable, Grazas Miguel,  inmortalizaron os mellores momentos que vivimos, e que podemos lembrar premendo AQUÍ.

PRESENTACIÓN LIBRO:  A creación do Club Peña Trevinca (Ricardo Gurriarán)

Venres día 27 ás 20:30 h no Local Social

Excelente oportunidade para coñecer da man de Ricardo Gurriarán a historia de como, cando e  que persoas traballaron na fundación do Club Peña Trevinca alá por 1944 coas circunstancias sociais daqueles momentos. Unha obra que tamén recolle o material gráfico e documental do exposto na Exposición do 75ª Aniversario.

Ricardo Gurriarán, licenciado en Educación Física  pola Universidade Politécnica de Madrid, doutorouse en Historia Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela, e con dúas ducias de obras publicadas, a última precisamente sobre Florencio Delgado Gurriarán,  homenaxeado o pasado día 17 con motivo da Letras Galegas,  será quen nos presente esta obra súa sobre o nacemento do noso club. Ricardo recibiu, entre outros, o Premio da Crítica Galicia de investigación  en 2007 e o Lois Peña Novo no ano 2015.

Tamén compre lembrar que no pasado 2019, por acordo da Asemblea do club, foi nomeado Socio de Honra do Club Peña Trevinca pero, por mor das circunstancias anómalas e persoais destes dous últimos anos, non puido recibir ata agora a Homenaxe que sí agardamos aconteza neste día da presentación do noso libro.

Tamén recibiran o seu agasallo polos seus 50 e 25 anos de socios no club aquelas persoas que non puideron asistir no mes de marzo a Cea Homenaxe ao Socio e que agora xa nos confirmaron a súa asistencia.

Con este acto, no cal proxectaremos un video histórico realizado  en 2019, teremos todos unha gran ocasión para coñecer os primeiros anos do montañismo en Galicia que deron pe á que persoas cun empuxe e determinación exemplar botaran a andar unha entidade deportiva  que chegou ata o día de hoxe coa forza e ilusión que todos coñecemos. Convidámosvos a que nos acompañedes, e non faltedes a este acto, para coñecer de moi boa man as nosas raíces  montañeiras e sociais.

CONTAMOS CON TODOS VOS.