PRESENTACIÓN LIBRO:  A creación do Club Peña Trevinca (Ricardo Gurriarán)

Venres día 27 ás 20:30 h no Local Social

Excelente oportunidade para coñecer da man de Ricardo Gurriarán a historia de como, cando e  que persoas traballaron na fundación do Club Peña Trevinca alá por 1944 coas circunstancias sociais daqueles momentos. Unha obra que tamén recolle o material gráfico e documental do exposto na Exposición do 75ª Aniversario.

Ricardo Gurriarán, licenciado en Educación Física  pola Universidade Politécnica de Madrid, doutorouse en Historia Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela, e con dúas ducias de obras publicadas, a última precisamente sobre Florencio Delgado Gurriarán,  homenaxeado o pasado día 17 con motivo da Letras Galegas,  será quen nos presente esta obra súa sobre o nacemento do noso club. Ricardo recibiu, entre outros, o Premio da Crítica Galicia de investigación  en 2007 e o Lois Peña Novo no ano 2015.

Tamén compre lembrar que no pasado 2019, por acordo da Asemblea do club, foi nomeado Socio de Honra do Club Peña Trevinca pero, por mor das circunstancias anómalas e persoais destes dous últimos anos, non puido recibir ata agora a Homenaxe que sí agardamos aconteza neste día da presentación do noso libro.

Tamén recibiran o seu agasallo polos seus 50 e 25 anos de socios no club aquelas persoas que non puideron asistir no mes de marzo a Cea Homenaxe ao Socio e que agora xa nos confirmaron a súa asistencia.

Con este acto, no cal proxectaremos un video histórico realizado  en 2019, teremos todos unha gran ocasión para coñecer os primeiros anos do montañismo en Galicia que deron pe á que persoas cun empuxe e determinación exemplar botaran a andar unha entidade deportiva  que chegou ata o día de hoxe coa forza e ilusión que todos coñecemos. Convidámosvos a que nos acompañedes, e non faltedes a este acto, para coñecer de moi boa man as nosas raíces  montañeiras e sociais.

CONTAMOS CON TODOS VOS.

Resumen 1ª proba da Copa Galega de escalada en Idade Escolar e Campionato Galego de Escalada de Dificultade

 

 

O domingo 8 de maio puidemos gozar dunha nova xornada de escalada para todas as idades no Rocódromo de Lugo. As probas comenzaron ás 9 da mañán nas distintas categorías e modalidades. Na 1ª proba da Copa Galega en Idade escolar participaron os nosos socios máis xóvenes Lola Ferreras, Martina Alonso, Elba Fernández, Emma Díaz, Tomás Díaz, Sebastián Franco e Nico de la Torre. Todos tiveron unha magnífica actuación, máis tendo en conta que moitos deles acaban de comenzar a escalar neste ano. Estas probas sérvenlles de adestramento para progresar e mellorar a súa técnica baixo a atenta mirada dunha das súas monitoras, Araceli Vale e, por suposto, compartir momentos fantásticos, tanto escalando como xogando ao fútbol, con escaladores vidos de toda Galicia e Portugal. Destacamos a actuación de Sebastián que quedou ás portas do pase á final e de Lola que conseguíu o pase á final e loitou por acadar as zonas e os tops ata o último momento deixando literalmente a pel en cada presa.

En canto ao Campionato Galego de Dificultade, soamente estaba aberto para as categorías sub18 e absoluta. Aquí podemos dicir que o noso club tivo un éxito absoluto conseguindo o primeiro posto en categoría masculina e feminina en sub18 acadado por Santiago Franco e Natalia Vale respectivamente, e o primeiro posto en categoría absoluta feminina acadado novamente por Araceli Vale. As dúas irmás revalidan o título de campioas galegas. Foi un campionato moi disputado no que, despois dunha final de infarto, tiveron que desempatar recorrendo á fase de clasicación. Estes tres rapaces deixan claro en cada proba que son actualmente os deportistas de FGM máis fortes nas súas respectivas categorías.

Felicidades aos tres polos seus éxitos que serven de exemplo e marcan o camiño aos máis pequenos.

 

Podedes gozar das fotos e vídeos do evento no seguinte enlace.

17 DE MAIO DÍA DAS LETRAS GALEGAS

 

“Que diriamos se o Estado mandase derrubar o Pórtico da Gloria?. Pois eu digo que o noso idioma é unha obra de arte mil veces superior á obra do mestre Mateo. Creouna o xenio inviolable do noso pobo, e labrouna o amor, a dor e a ledicia de moitísimas xeracións. Unha lingua é mais que unha obra de arte. É a matriz inagotable de Obras de Arte.”

Castelao, Sempre en Galiza.

Este 17 de Maio, día da nosa lingua, está adicado a Florencio Delgado Gurriarán (Corgomo-Valdeorras 1903. California 1987).

Florencio foi avogado, poeta, membro do partido galeguista, exiliado e táboa de salvación de moitos refuxiados do franquismo en México e aliado  compañeiro de Castelao. Home vital, humilde e sen pretensións, que viviu cincuenta anos fora da súa Valdeorras natal.

Como outros anos o  club quere ser portavoz  tamén desta Homenaxe. E máis cando en  Valdeorras atopase en boa parte a orixe do Club Peña Trevinca Montañeiros de Galicia e cando Florencio viña sendo curmá do fundador do noso club o doutor Gonzalo Gurriarán.

Deixámosvos aquí dous enlaces para coñecer mellor  a vida e obra do Homenaxeado neste 2022 no día das Letras Galegas Florencio Delgado Gurriarán.

https://academia.gal/letras-galegas/2022/florencio-delgado-gurriaran/biografia

https://www.youtube.com/watch?v=4YkwChe8cYY

Precisamente o vindeiro día 27 deste mes de Maio, Ricardo Gurriarán, historiador e mentor incansable nos últimos meses da obra de Florencio, e fillo de Gonzalo, recibirá unha Homenaxe como Socio de Honra do noso club no acto da presentación do libro “A Creación do Club Peña Trevinca” acto ao que estades todos convidados.

Aquis Querquennis

O pasado domingo 8 de Maio e cun sol de Xustiza desprazamonos o concello de Bande (Ourense) para facer una ruta lineal de 12 kmts. que percorria o monte comunal de Monte Grande.
Ali os comuneiros, donos dun monte 1.100 hectáreas, promoveron un proxecto de creación dun parque arqueolóxico no que se poden atopar ata once mámoas que estaban ocultas dentro do bosque.
Tamen puidemos disfruta dun foxo do lobo en forma de cruz, unha rareza, dos que so existen dous en todala peninsula iberica.
Por ultimo visitamos o famoso campamento romano do Aquis Querquennis, situado o pe do embalse das Cunchas. Dito destacamento estableceuse no lugar para a construcción da Via XVIII o Via Nova, calzada que comunicaba Bracara Augusta y Asturica Augusta. Os legionarios romanos estiveron ali  entre o último cuarto de siglo I ata os anos 20 del II.
Máis fotos AQUÍ

Por terras e ríos de Covelo

 

Así foi a nosa camiñata do pasado domingo día oito. Tras decidir non acudir a Larouco, como estaba programado, optamos por un precioso percorrido polas fragas de Covelo e, nunha xornada primaveral pero con moita calor, percorremos vellos camiños a carón de rios e aldeas da zona baixa de Fontefría. O noso Vogal de Sendeirismo, o amigo Grova, foi quen de enlazar varios sendeiros balizados e sen balizar para xuntar, en 20 km, os recunchos máis bonitos desta comarca.

 

Podedes ver as fotos AQUÍ

A VIAXE AO BOSQUE -A primeira deforestación documentada da historia-

A PRIMEIRA DEFORESTACIÓN DOCUMENTADA DA HISTORIA A TRAVÉS DA EPOPEA DE GILGAMESH (PARTE I, cápsula histórica).

Poñámonos en contexto

Estamos situados no Crecente Fértil, hai uns 4700 anos, na cidade-estado de Uruk, no sur de Mesopotamia. Aínda que hai moitos vestixios da actividade humana na rexión (desde esqueletos humanos primitivos ata restos de culturas de cazadores-recolectores), o Crecente Fértil está inextricablemente ligado ás orixes da agricultura e da gandería. Non é de estrañar que co asentamento dos primeiros homes naza a cultura, a escritura e polo tanto a Historia. Esta historia que vos imos contar naceu en Sumeria, nas chairas aluviais entre os ríos Tigris e Éufrates, na cidade-estado de Uruk. A civilización sumeria considérase a primeira civilización do mundo. Aínda que a súa orixe é incerta, o termo sumerio foi empregado polas culturas semíticas posteriores, chegando a significar “o pobo das cabezas negras”, parece darnos unha pista de que era un pobo de fóra, aínda que a súa orixe concreta é incerta. Isto é o que se coñece dende o século XX como “problema sumerio”1.

A confluencia na rexión de asentamentos con pobos nómades durante séculos, creou un caldo de cultivo que cristalizaría no período Uruk, e que serviría para considerar esta época como o inicio da civilización sumeria2.

Considérase o berce da civilización. Foi a primeira organización como Estado da historia, cunha sociedade claramente estratificada, coa súa burocracia, contabilidade e comercio exterior, e non se limitaron a inventar todo o necesario para a civilización senón que o deixaron escrito. Non se conservan grandes monumentos, pero si os escritos en táboas de barro, en logogramas cuneiformes, que son os máis antigos da historia. Tamén nos deixan aspectos políticos como a división do ano en 12 meses, o día en 24 horas e as horas en 60 minutos. Estableceron sistemas de medición e peso, elaboraron o primeiro ordenamento xurídico do dereito civil e mesmo estipularon descanso un día á semana3.

Desenvolveron as matemáticas, especialmente para a topografía e a tributación. Algunhas curiosidades: sabían fraccións, sabían multiplicar e dividir, raíces cadradas, trigonometría e mesmo o teorema de Pitágoras…4

En Uruk fanse descubrimentos fundamentais, a saber: a roda no 3500 a. C., ou polo menos aparece representada por primeira vez no 3300 a. C. Pronto se converterían en cidades amuralladas, o que indica os conflitos e guerras entre eles2.

  

Gilgamesh aparece neste contexto. Hai cinco historias diferentes que circularían como poemas independentes antes de asentarse como a épica de Gilgamesh, ningunha está completa, pero foron complementadas entre si para formar unha historia. A primeira versión da historia foi descuberta nas ruínas da biblioteca de Asurbanipal en Nínive (capital de Asiria) en 1853.

Dado que a madeira era a principal materia prima das antigas civilizacións, non é de estrañar que as primeiras evidencias da obtención de madeira e a posterior deforestación procedan do Crecente Fértil. Esta historia procede da historia de A viaxe ao bosque, que forma parte da epopea de Gilgamesh, aínda que paga a pena lela na súa totalidade.

A viaxe ao bosque

Gilgamesh é rei na cidade-estado de Uruk, gobernando o seu pobo tiranicamente. Atribúenselle aspectos físicos e forza sobrenaturais (dous terzos deus, un humano e a divindade-rei máis forte da terra que existiu).

Gilgamesh desexaba a gloria e quería transcender. Para iso quería construír unha gran cidade e necesitaba madeira. Afortunadamente, estaba moi preto dun bosque tan extenso que ninguén sabía o seu verdadeiro tamaño. Aínda que poida parecer sorprendente, dada a actual situación desértica da zona, o certo é que naquela época os montes estaban cubertos de bosques ininterrompidos, espesos e de difícil acceso. Penetralos sería unha fazaña e nela reinarían as sombras, as alimañas, as historias aterradoras de bestas ou deuses protectores dos bosques e das súas criaturas. Profanar o bosque sería como desafiar aos propios deuses, querendo igualalos. Debemos pensar que na antigüidade se pensaba que os deuses eran exactamente iguais aos homes, en aparencia e forma de vida, con virtudes só reservadas para eles, como a inmortalidade.

MAPA DE MESOPOTAMIA(mapa de Malvika en Thinglink con árbores engadidas)

Ninguén se aventurara nunca antes nese bosque e cando Gilgamesh anunciou a súa intención de facelo, a xente encheuse de medo. O deus Enlil confiara a Humbaba, un feroz semideus, a custodia do bosque de cedros. Os deuses sabían que unha vez que o bosque fose penetrado, a cobiza da civilización destruiría o seu paraíso.

Vou cortar os cedros! gritou á multitude que alertaba do perigo de Humbaba, cuxo ruxido, boca e alento eran a «tormenta», o «lume» e a «morte».

Armáronse coas habituais armas de leñador: «machados fortes» e «aixolas de tres talentos».

Entraron nas profundidades do bosque e a súa beleza case distrae aos intrusos da súa tarefa; non durou moito. Despois de gozar do xardín dos deuses, Gilgamesh e os seus compañeiros comezaron a cortar os cedros, ata que o ruído alertou a Humbaba. A súa xenreira fixo que as montañas se separasen (intúese Líbano e Anti-Líbano),  asustándoos e ofendéndoos con insultos, daquela Gilgamesh tivo moito medo. A batalla comezou. Shamash, esposa de Enkidu, compañeira de Gilgamesh, enviou os trece ventos en auxilio dos heroes. Finalmente, o gardián do bosque cae derrotado. Os heroes cortan un enorme cedro co que fan unha gran porta para os deuses e tírana ao río.

Os cedros xemeron de medo ao ver morto o gardián do bosque e Gilgamesh como novo señor. O triste canto dos cedros escoitábase a unha legua de distancia. Confirmáronse os temores de Enlil; os homes cortaron as árbores e quitaron a cuberta vexetal, deixando a rocha espida. Sobre os homes lanzáronse unha serie de maldicións: “Que a túa comida sexa devorada polo lume; Que a túa auga se beba xunto ao lume».

Os autores do poema de Gilgamesh non descoñecían o vulnerables que eran as árbores ante a civilización e a cobiza dos homes. Tamén sabían que a deforestación traía consigo a seca e a redución das colleitas nos vales.

Despois de Gilgamesh viñeron outros. Gudea, rei de Lagash, unha cidade-estado preto de Uruk, tamén organizou expedicións ao bosque de cedros. Tamén desexaba a gloria, que o seu nome aparecese unido a unha grande cidade. Cargados de grandes machados abrían camiños cara ao monte. Cos cedros facía grandes balsas coas que transportar os troncos río abaixo. Dos troncos facíanse táboas coas que forraron barcos, e estes fixeron chegar mercadorías doutros lugares, da India e Arabia. Coa leña cocíanse os ladrillos cos que se construían casas, muros e templos. E tamén viu cumprido o seu desexo.

Pero o esplendor de Lagash palidece en comparación co da cidade-estado de Ur, o auxe de Sumeria. Estamos en plena Idade do Bronce e o uso xeneralizado de útiles feitos con este metal (machados, fouces, aixadas, martelos, ciceis…) desencadea a demanda de madeira como combustible para as ferrarías.

Os bosques locais son explotados ao máximo, cóntanos John Perlin, en “La Historia de los Bosques”. Había tres variedades principais de árbores: o choupo do Éufrates, o salgueiro e unha terceira que non poden identificar. Con estas especies facíanse troncos, vigas, pancas, estacas, traveseiros, postes, pértegas para cargar cubos de cana, táboas, taboleiros, armazóns de barcos, aixadas, pas, pezas de arado, asas de fouce e quillas. E coa leña producíanse carbón vexetal e estacas para manter as marxes dos ríos e canles. Co comercio importábase madeira de cedro das montañas de Ammnus (Anatolia, hoxe Turquía), carballos da península arábiga; madeira de cimbro, abeto e sicómoro e outras especies do norte da actual Siria.

Nos períodos de maior crecemento, o valor da madeira era similar ao das pedras e metais preciosos. Cando xurdiu o reino de Akkad, buscouse a madeira coa mesma voracidade que o ouro, a prata e as xoias. Algúns tipos de madeira eran tan valiosos que se gardaban no tesouro real. E as montañas con árbores foron chamadas “O bosque de cedros”.

O acceso á madeira era unha cuestión de tal importancia que se libraban guerras para conseguir os recursos dos veciños. A conquista de Ebla puxo os bosques desta rexión a disposición de Mesopotamia, que viaxou ata Sumeria en balsas ao longo dos ríos Tigris e Éufrates.

O comezo do fin

Unha vez despexados os bosques próximos aos ríos, as augas que corrían cara ao sur enchíanse de sal, lama e troncos. A exposición directa ao sol, o vento e a choiva nas ladeiras empinadas desposuíu o chan de protección e arrasouno aos vales da conca de Mesopotamia. Á deforestación do norte sumouse a rápida acumulación de barro no sur. As canles corrían o risco de atascarse, os cultivos por falta de rego e os barcos non poderían navegar. Había que dragar canles, ríos e portos constantemente.

A deforestación expuxo á erosión as rochas sedimentarias ricas en sal das montañas do norte e arrasou as terras de regadío do sur de Mesopotamia. Despois de 1.000-1.500 anos de próspera agricultura, a salinización das terras de cultivo provocou un progresivo descenso das colleitas. O sal, a diferenza do barro, non se podía eliminar e empeoraba co paso do tempo. A salinización das chairas coincide no tempo coa perda de control sobre os bosques do norte.

Cando as colleitas de cebada -que no seu día deron esplendor ao imperio sumerio- languideceron, o eixo do poder trasladouse ao norte, a Babilonia, que non sufrira a salinización. A gran estrutura do Estado, da administración, dos comerciantes, dos artesáns, dos guerreiros e dos sacerdotes non podería manterse sen as opíparas colleitas de cebada.

Curiosamente, as grandes construcións daqueles reis, iniciadas por Gilgamesh, provocaron a súa destrución; moitas cidades desapareceron e outras quedaron reducidas ao status de simples pobos.

 Raimundo Alonso Márquez. Membro do comité da Vogalía de Medio Ambiente.

 

Lecturas recomendadas:

LA EPOPEYA DE GILGAMESH

HISTORIA DE LOS BOSQUES. El significado de la madera en el desarrollo de la civilización. John Perlin. Ed. Gaia. Proyecto 2050

Titulo orixinal: A FOREST JOURNEY. The role of Wood in the Development of Civilization.

Referencias

1 David A.S. (ReydeKish.com). Los Sumerios: la primer civilización – ReydeKish – Historias de la Antigüedad

2 Justo Javier Ezquer Espin. La Caída de la Civilización Sumeria. Podemos atopalo en La Caída de la Civilización Sumeria (aiu.edu)

3 César Cervera. Lo que el mundo debe a la misteriosa Mesopotamia, el objetivo del Estado Islámico. Disponible en  Lo que el mundo le debe a la misteriosa Mesopotamia, el objetivo del Estado Islámico (abc.es)

4 JEUGDBLOG INFORMATION.  Matemáticas sumerias/babilónicas. Disponible en Matemáticas sumerias/babilónicas | JeugdBlog (voetbalneerpelt-jeugd.be)

RECOMENDACIONES SALIDA PICOS DE EUROPA

-Salida de la Plaza de España el sábado 14 a las 06:00 horas.

-Todos saco de dormir

– Mochila de ataque preparada. El sábado se hace una ruta antes de llegar a Posada de Valdeón.

– Los que están apuntados para dormir al refugio de Collado Jermoso y el domingo quieran hacer la ruta del grupo A, obligatorio crampones y piolet.

– Para dormir en Collado Jermoso obligatorio llevar la tarjeta federativa. Debemos llevar siempre con nosotros la tarjeta federativa cada vez que salgamos a caminar con el club.

Día Mundial dos Oceanos 2022

O día 12 de Xuño ímonos de cruceiro ambiental pola Ría de Vigo! Sí, sí, tal e como soa. Temos preparada unha saída marabillosa coa empresa Ocean Secrets.

É ben sabido que máis do 70% do noso planeta é auga, pero con todo, pouco sabemos dos organismos que nel habitan, do que esconde e sobre todo de como se fai investigación no medio mariño en prol do coñecemento e da súa conservación.

A saída que planteamos vai encamiñada a desfacer as nosas dúbidas. Sairemos do Porto de Vigo no barco oceanográfico “Nautilus” e percorreremos gran parte do interior da Ría de Vigo. Polo camiño lanzaremos un robot de imaxe submarina que nos amosará como son os fondos da ría, as bateas e ata un pecio afundido hai anos. Pararemos a comer na illa de San Simón onde dous guías contarannos a historia desta illa, esta vez enfocada dende un punto de vista medioambiental. E, por se fora pouco, faremos unha mostraxe de investigación oceanográfica! Colleremos unha mostra do fondo mariño para observar os organismos que nel habitan (anticípovos que pasaremos por un tipo de fondo moi escaso a nivel mundial, unha xoia da Ría), e colleremos tamén mostras de plancto que poderemos observar o microscopio. Ademais, levaremos un biólogo abordo que irá explicándonos todo o que atopemos.

Coido que é unha oportunidade única para desfrutar ao comezo do verán, de modo que anímovos a completar as 50 prazas ofertadas! Sairemos ás 10:00h dende O Nadador, no Porto de Vigo e estaremos de volta cara as 16:00h. Tedes máis información chamando ao club.

A LISTA ESTÁ ABERTA ATA O 12 DE MAIO. SÓ QUEDAN 9 PLAZAS!

Vémonos no mar!

Cristina Fernández González, vogal de Medio Ambiente

SALIDA 8 MAIO SECCIÓN INFANTIL

Dado que as temperaturas estan subindo, vos recordamos a necesidade se levar a suficiente auga tanto para vos como para vosos fillos. E preferible que sobre que non que falte. Unha gorra asi como crema de proteccion solar tamen son aconsellables.
A ruta discurre en gran parte por pista asi que si queredes vir de pantalón corto, non hai problema ningún.
Saimos as 9:00 do Sanatorio Concheiro.
Aqui vos deixo un enlace para os que utilicedes o Google Maps.
A Ruta seria: Vigo- Cañiza- Cortegada-Celanova- Alto do vieiro.

APERTURA LISTA PARA PROXIMAS ACTIVIDADES

Xa están abertas as listas para varias actividades deste mes!!!

Martes día 3 de maio apertura lista ruta senderista pola Serra de Larouco e apertura da actividade de Picos de Europa.

Martes día 3 de maio apertura lista sección infantil «Ruta do Monte Grande e visita ao campamento Aquis Querquennis»

Mércores 4 de maio apertura lista cruceiro ambiental Ría de Vigo

Non vos esquezades de apuntarvos!!!

 

Mais información non teléfono
986 420 551